Suriname: kwik uit kleinschalige goudwinning vergiftigt rivieren en gemeenschappen
Problem Definition
In het binnenland van Suriname gebruiken duizenden kleinschalige goudzoekers kwik om goud te winnen, en dat kwik belandt in de rivieren waar Marron- en inheemse gemeenschappen van leven.
Onderzoeken tonen verhoogde kwikconcentraties in vis uit de Marowijne en andere rivieren, en bij mensen die ervan eten, met risico op neurologische schade, vooral bij kinderen en zwangere vrouwen.
Suriname ratificeerde het Minamata-verdrag in 2018, maar de handhaving in het afgelegen binnenland is zwak, de sector is grotendeels informeel en de hoge goudprijs trekt steeds meer zoekers aan.
Terwijl het land zich voorbereidt op de eerste olie-inkomsten uit het GranMorgu-project in 2028, blijft de goudsector een stille gezondheidscrisis veroorzaken die nauwelijks op de politieke agenda staat.
Root Causes
De kern is dat de goudwinning een informele economie is waar duizenden gezinnen van afhankelijk zijn, zonder vergunningen, zonder toezicht en zonder betaalbare alternatieven voor kwik. De overheid mist de capaciteit om het uitgestrekte binnenland te controleren, de handel in kwik gaat grotendeels ongestraft door, en armoede en gebrek aan ander werk maken het gebruik van kwik rationeel voor de individuele zoeker. Zolang er geen kwikvrije technieken, geen formalisering en geen alternatieve inkomsten zijn, blijven regels op papier staan.
Scope
Discussion
Discussion (1)
While banning mercury is essential, policy efforts consistently fail because they ignore the desperate economic reality of these miners; how can the Surinamese government realistically enforce a ban without providing a viable, immediate alternative livelihood for the thousands currently dependent on the gold sector?
